Bencillik insanın kendisini aşırı derecede sevmesinden ya da yüceltmesinden değil, kendisine olan tiksinti hissinden doğar. Bencil insanların derinliklerindeki onlara hükmeden duyguyu şöyle tarif etmek mümkün: Sen bir hiçsin, hatta iğrençsin. Bu aşağılık halden kurtulmanın tek bir çarisi var, o da sahip olmak. Kendine sahip olup olmamanın bir önemi yok, bir şeylere sahip ol yeter. Olmazsan olma ama mutlaka sahip ol, yoksa hayata tutunamazsın. Tutunanlardan olmak için sahip ol, sen olmasan da olur! Ama aslında bu bir yanılsamadan ibarettir. Susuzluktan kavrulan insanın tuzlu suyla hararetini artırmasına benzer. Yokla eşdeğer sıfır noktasında dipsiz bir kuyu olmak, dolmayan bir kuyuyu doymayan bir iştahla doldurmaya çalışmak fakat yokluğun yokuşunda sürekli tekrarlayan bir badanaj. Netice kocaman bir hiç ve hüsran.
| 